Daha önce de defalarca dile getirdiğimiz gibi neredeyse hepimiz sözümüzü tutmuştuk ve Ankara'da, ODTÜ'nün ev sahipliği ile  gerçekleşen VI. Linux ve Özgür Yazılım Şenliği'nde idik. Çok daha geniş katılımlı bir fotoğraf vardı, fakat şenlik hatırasının hatırına bu fotoğrafa yer vermeye karar verdim:

Şenliğe gitmeden önce nasıl bir etkinlik olacağına dair bir takım tahminlerim vardı elbette. Bu tahminler ile ilgili yanıldığımı söyleyebilmeyi dilerdim, fakat neredeyse her şey benim açımdan beklediğim gibi idi. Önceki senelerde güzel yapılan şeylerin büyük bir kısmı yine güzel, önceki senelerde acemice yapılan işler yine acemice idi. Bu şenliği de biz bize geçen, amacını ortaya koyamamış bir diğer şenlik olarak bir kenara üzülerek not etmekte bir beis görmüyorum. Bununla beraber organizasyonun gerçekleşmesi için özveri ile çalışmış herkese teşekkür ederim. Umarım bir sonraki sene bu etkinliği yineleyecek olanlar bu şenliği beğenmemişlerdir.

Pratik bir faydası olmayan bir şeyin pratik bir zarara da neden olmayacağını düşünmek ve bunu sürdürme noktasında "zararı yok en azından" düşüncesinden kuvvet almak takdiri hak eden bir iyi niyet gerektirir; sonuçta herhangi bir sistemin varlığını sürdürmesi ancak başka bir şeylerin tükenmesi ile mümkündür.

LKD oturumunda da dile getirmeye çalıştığım gibi, savunduğu ve temsil ettiği değerlerin savaşını aktif bir şekilde veremeyen, duruşunu ortaya koyarken radikal olamayan bir oluşumun nitelikli popülasyonu çok doğal nedenlerle artış filan göstermez, en iyi ihtimalle yerinde sayar, çoğunlukla ise tükenenler yüzünden azalır. LKD'nin içerisinde bulunduğu durumun da bundan pek farklı olmadığını, etkinliklerinin de yine doğal bir şekilde bu halinden nasibini aldığını düşünüyorum. Çene yorgunluğu dışında katkımızın olmadığı üretimler etrafında biz bize toplanmamızda bence bir sakınca yok. Yine biz bize, birbirimize ödül vermemizde de bence bir sakınca yok... Fakat bunlara rağmen tatmin olmuş bir şekilde dağılıyor ve birbirimizi tebrik ediyorsak, işte burada bir sakınca olduğundan bahsedilebilir. Bu sakıncanın narin tarafı ise, bir sene sonra kendimizi aynı şeyleri aynı samimi ümitle tekrar eder bulduğumuzda kendisini çoktan unutacak oluşumuzda gizlidir. Bazılarımız yine özveri ile taşın altına elini sokarken bazılarımızın aklına Einstein'ın bir sözü geliverir: "Delilik, aynı şeyi tekrar tekrar yapıp her defasında farklı bir sonuç çıkmasını beklemektir".

Comments

Post a comment