Sinan Çetin ve Luc Besson'u pek benzetirim eskiden beri... İkisi de sinematografi açısından becerikli adamlardır; ama bir o kadar da kötü filmler çekerler (yorum desteği olmaması boşboğaz'ın en sevdiğim özelliği, şimdi herhangi birinin fanlarının beni zevksizlikle suçladığı mesajlar olmayacak hahahahaha). Buna rağmen ikisinin de geçmişte çok iyi olduğuna inandığım filmleri de vardır (Derinlik Sarhoşluğu ve Çiçek Abbas gibi).

Luc Besson bir süredir yönetmenlik koltuğuna ya oturmuyor, ya da oturmuyor gibi yapıp sadece yapımcı olarak ismini yazıyordu (ama yönetmen ismi olmuyordu, bunu neye yormamız gerekiyor diye hala düşünürüm).

Dün akşam son filmi Angel-A'yı izledim. Şimdi filmin konusunu bile anlatsam spoil etmiş olacağım, o yüzden şöyle yapalım:

Şu yanda gördüğünüz tatlı yüzler, film boyunca Luc Besson'un yeni farkına vardığını düşündüğüm "aaa ben fransız'ım, para harcamadan iyi film yapabilme geleneğinde yetiştim, şöyle güzel, siyah-beyaz, efektlerle göz doldurmayıp, hikayeye odaklanayım" duygularına tercüman oluyorlar... Filmin sonunu ne yalan söyleyeyim beğenmedim. Filmin ilk yarım saatinde zekice kurulmuş nice espri ve "yok artık bunu yapmaz ya" dediğim bir çok şeyi yaparak kafasına göre, güzel güzel anlattığı hikayeyi saçma sapan bir finalle bitirmiş, hatta neredeyse filmi bitirmesi gerektiğini hatırlayınca "e iyi o zaman, şöyle de bitsin" deyip, kestirip atmış... Buna rağmen öneririm, bir akşamınızın programına bu filmi ekleyin... Güzel insan Cemal'in oyunculuğu tek başına değer... Bu arada izleyen ve kendisini tanıyanlar (mümkünse sevenler) fikirlerini yorum yazamasalar da, e-posta ile bildirsin, bu role Erkan Can da süper olmaz mıydı? :)))))