/var/log/b.log

Pardus 2008 comes with lots of new features, each feature deserves to be blogged seperately, this one is about our configuration manager COMAR...

(R)evolutions in FreeDesktop world effected Pardus, like many other distributions. Among all Pardus projects, COMAR was most effected one, probably. The RPC protocol used for service, process and client communication in 1.* releases replaced with DBus, and access control job transferred to PolicyKit.

D-Bus is a message bus system, a simple way for applications to talk to one another. In addition to interprocess communication, D-Bus helps coordinate process lifecycle; it makes it simple and reliable to code a "single instance" application or daemon, and to launch applications and daemons on demand when their services are needed.

PolicyKit is an application-level toolkit for defining and handling the policy that allows unprivileged processes to speak to privileged processes: It is a framework for centralizing the decision making process with respect to granting access to privileged operations for unprivileged applications. PolicyKit is specifically targeting applications in rich desktop environments on multi-user UNIX-like operating systems. It does not imply or rely on any exotic kernel features.

You can see User-Manager (which uses DBus to communicate COMAR) using PolicyKit to obtain authorization through authentication.

Pardus 2008 birçok yenilik ile birlikte geliyor, her biri ayrı bir blog girdisi olmayı hakediyor, bu blog girdisi yapılandırma yöneticimiz ÇOMAR için...

Özgür Masaüstü (FreeDesktop) dünyasındaki gelişmeler, diğer dağıtımları olduğu gibi Pardus'u da etkiledi. Bu gelişmelerden belki de en çok etkilenen ÇOMAR oldu. 1.* sürümlerinde servis, süreç ve istemci iletişimi için kullandığı RPC protokolünü bir kenara bırakan ve DBus kullanmaya başlayan yapılandırma yöneticisi, erişim denetimini de PolicyKit'e bıraktı.

Aşağıdaki videoda ÇOMAR ile DBus üzerinden iletişim kuran Kullanıcı Yöneticisi'nin, PolicyKit kullanarak kimlik doğrulama yoluyla yetkilendirme (authorization through authentication) yaptığını görebilirsiniz.

Dileyen deneyimli kullanıcılar (ki onlar kodları nerede bulacaklarını ve nasıl derlemeleri/kurmaları gerektiğini bilirler) yeni ÇOMAR'ı ve arayüzleri yakından inceleyebilir. Biliyorsunuz, kodlarımız açık, Kasım 2004'ten beri...

Yavaş yavaş bir çok işi ÇOMAR'a devrediyoruz demiştim, bu konu ile ilgili eylemlerimiz devam sürüyor. Geçtiğimiz hafta, bir işi daha ÇOMAR'a yaptırmak için kolları sıvadık ve çekirdek modüllerinin yönetimi için kullanılacak ÇOMAR bacağını kodlamaya başladık. İşimiz bittiğinde, çekirdek modüllerinin yüklenmesi, kaldırılması, kara listeye ya da otomatik yükleme listesine alınması gibi işler ÇOMAR üzerinden yapılabilecek. Bu da, kullanıcıların "modül yüklemek", "modülü otomatik yükleme listesine almak" gibi kendi görev alanının dışında kavramlarla karşılaşmasını engelleyecek. Misal, VirtualBox uygulamasını kullanmak isteyen kullanıcının, "yetkili" kullanıcı hesabına geçip vboxdrv modülünü yükleme gibi bir ihtiyacı olmayacak. VirtualBox'ı çalıştıran kısayolun, bu işi ÇOMAR'a bildirmesi yetecek.

Her model gibi, bu model de, modelin sunduğu görevleri yerine getirecek bir arayüzün yazılmasını kolaylaştıracak. Ve, arayüz programcısının, ÇOMAR'ın sunduğu API dışında bir sistem bileşeni ile etkileşime girmesi (modül ayarlarının bulunduğu dosyaların yeri, otomatik yükleme listesinin yeri, modüllerin nasıl yükleneceği gibi -yine kendi görev alanının dışındaki- konular ile meşgul olması) gerekmeyecek.

Arkası yarın...

ÇOMAR sistem modelleri arasına bir model daha eklendi: Boot.Loader. Bu sistem modeli, adından da anlaşılacağı gibi, önyükleyici (grub) ayarlarından sorumlu. Bu hafta test deposuna girmesi beklenen bu model ve bu modelin tanımladığı görevi yerine getiren (Grub paketinden çıkan) Boot.Loader betiği sayesinde, bir iş daha -olması gerektiği gibi- ÇOMAR'a devredilecek.

Bu işin ÇOMAR'a devredilmesi ile, çekirdek güncellemeleri sonrasında kullanılan update-grub betiğinin yetersiz kaldığı durumlar ortadan kalkacak, önyükleyici ayarlarını değiştirmek isteyen bir kullanıcının yönetici modunda çalışması ve önyükleyici ayar dosyasının formatı ile ilgili kafa yorması gereklemeyecek. Kısacası, bir sorun daha ortadan kalkacak:

"Çeşitli uygulamalar bir sistem içinde bir araya getirildiklerinde, birbirleriyle uyumlu çalışabilmeleri için ayarlanmaları gerekmektedir. Kurulan bir uygulamanın masaüstü menüsüne eklenmesi, açabildiği dosya tiplerini sisteme bildirmesi, yeni kurulan bir spam (istenmeyen eposta) filtreleyicinin mevcut eposta sunucusuna bağlanması gibi çok sayıda entegrasyon işlemi bulunmaktadır. Kullanıcı, bu ayarları yapabilmek için, kendi yapmak istediği işin dışındaki teknik konularda bilgi kazanmak zorunda kalmakta ve zaman kaybetmektedir." -- ÇOMAR Mimarisi

Ve, aşağıdaki gibi bir uygulamanın yazılması mümkün olacak:

Eylemlerimiz sürecek, izlemeye devam edin.

Django'lu blog uygulamamız burada.

Django 0.95 için Türkçe dil paketi ve düzeltmeler burada.

Getsuga tenshō!